Ieperse geschiedenis

10e EEUW

In de tiende eeuw begon de ontwikkeling van de stad rond twee kernen: een bestuurlijk centrum in het noorden en een handelsnederzetting in het zuiden. Al vlug groeiden beide stadsdelen naar elkaar toe door de uitbreidende handel en lakennijverheid die een belangrijke bevolkingstoename met zich meebrachten.

12e & 13e EEUW

In de twaalfde en dertiende eeuw bleef de bevolking van de stad steeds uitbreiden, zodat rond de stad ‘voorgeborghten' werden gebouwd. In deze niet-beschermde wijken kwamen vooral de vervuilende ambachten terecht, zoals het leerlooien, het verven en het vollen van stoffen. In die tijd telde Ieper 40.000 inwoners en was ze de tweede of derde grootste stad van Noord-Europa. In 1383 werd Ieper belegerd door een gecombineerde strijdmacht van Gentenaars en Engelsen. Om de vijand een comfortabele legerplaats te ontnemen, werden de ‘voorgeborgten'in brand gestoken en werd alles, wat bruikbaar was, verwijderd. Tijdens de godsdienstoorlogen wisselde Ieper zelfs meerdere keren van bezetter.

1559

In 1559 bij de reorganisatie van de bisdommen in de Lage Landen, splitste Filips II de bestaande vier bisdommen op in zeventien nieuwe bisdommen, waarvan Ieper er één was.

1678

In 1678 werd Ieper belegerd door de Franse troepen. Meteen werd de Franse hoofdingenieur, Sébastien Le Prestre de Vauban, aan het werk gezet om een geheel nieuwe vesting voor Ieper te ontwerpen. Aan de Franse bezetting werd een einde gemaakt in 1715 en er werd vrede gesloten tussen Frankrijk en de Nederlanden. Oostenrijk verwierf de voogdij over de vroegere Spaanse Nederlanden. Jozef II liet vanaf 1781 de vroegere barrièrevestingen demilitariseren en verkocht de militaire gronden en gebouwen aan privé-personen.

1794

In 1794 vielen de Franse troepen Ieper opnieuw aan. Meteen na de inname werd er dan ook een Fransgezind bestuur geïnstalleerd en begon het leegroven van de stad en de streek. Enkele maanden later werd het hele grondgebied bovendien bij Frankrijk ingelijfd. Ieper werd de arrondissementshoofdplaats van het ‘Département de la Lys'. Na de nederlaag van Napoleon vormden de streken van het huidige België samen met Nederland het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Onder het Nederlandse bewind werden de bestaande vestingen hersteld en kwamen er ook een aantal aanvullende gebouwen, onder andere een grote infanteriekazerne en enkele poedermagazijnen. In 1830 werden de Hollanders verjaagd en werd Ieper eindelijk een Belgische stad.

1914-1918

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de oude muren van Vauban als beschutting gebruikt. Ieper was trouwens één van de grote martelaarssteden van de eerste wereldoorlog. Enkele maanden na de Duitse inval in België, op 4 augustus 1914, liep het front vast bij de kleine, middeleeuwse stad.Van oktober 1914 tot oktober 1918 bevond het slagveld zich zelfs op luttele kilometers van het centrum. De loopgraven lagen van noord naar zuid in een boog rond Ieper. In die ‘Ieperboog' of ‘Ypres Salient' werden vijf bloedige veldslagen uitgevochten. Vanaf 1919 kwamen er schuchtere pogingen op gang om de stad te heropbouwen. De Engelsen wilden de ruïnes als oorlogsmonument bewaren en de stad Ieper op een andere plaats heropbouwen.

"Ieper, een stad met toekomst, met visie, met groei, met ambitie, met durf en met innovatie. Ieper ziet zichzelf als een ontmoetingsplaats. Een stad die ruimte biedt voor een ontmoeting tussen verleden en toekomst, tussen mensen en dingen."